Det er ein fare med alderen ein er komen i, at alt skal vera så behageleg. Men i Lübeck er eg veldig glad for at eg ikkje blei frista av fine hotell, men rett og slett tok inn på ein sovesal med åtte senger. Nå er det berre to som er i bruk, så det var jo greitt, men poenget; ved å bu her så er ein plutseleg i hjarta av Lübeck, med spor av den arkitekturen som gjer at byen er blant verdas kulturarv. Gateløpa rundt her har stort sett vore dei same i 850 år!
Marsipan, Willy Brandt, Günther Grass, ølfestival, Thomas Mann er sånt som kan vera greitt å vita til ein eller annan quiz.
Men dagens beholdning: Nedi gata her ligg Lübeck Musikhochschule (eller nok sånn). I kveld skulle ein av professorane visa fram talenta sine. Du verda! For nokre stemmer, og ei av dei var norsk, Sunniva Eliassen. Flott alt som alt har gjort mykje flott, les eg på bloggen hennar. Sopranen Oksana Pollani tok meg med storm. Kor i all verda kjem all den musikken frå?
